Jorne Ik heb het aan mezelf te danken. De omloop is een jaarlijks terugkerend hardloopevenement op Koningsdag in ons eigen dorp. Elk jaar dezelfde afstand. Elk jaar dezelfde datum. Elk jaar hetzelfde gebrek aan training. Het zit niet in mijn systeem. Het hardlopen dan. Op een blauwe maandag schrijf ik mezelf toch in. Ik ga het gewoon doen. Het hoort er toch een beetje bij. Noem het traditie. Net zoals de tompouce na afloop trouwens. Een week of 2 van tevoren haal ik de hardloopschoenen weer uit de kast. Even een paar rondjes voor ik op Koningsdag moet knallen. Geen schema. Gewoon doelloos lopen tot je niet meer kan. Niet heel handig weet ik nu. Toch heb ik het gehaald. Zonder te lopen.
Ik ben trots. Dan zie ik mezelf terug op filmpjes van de trouwe supporters aan de kant. Ik schrik als ik mezelf zie strompelen. Het ziet er nogal verkrampt uit. En juist dat was het zetje wat ik nodig had. Ik moet hier iets mee als ik het hardlopen serieus wil nemen. Zeker als ik ooit de marathon in Rotterdam wil lopen. Tijd voor verandering. Ik neem mezelf voor om via mijn Orthomoleculair Therapeut te vragen of zij iemand kent die mij kan helpen bij het behalen van mijn doel. Tegelijkertijd probeer ik een drempel over te stappen en mezelf in te schrijven bij de plaatselijke Atletiekvereniging. Ook dat gaat mij verder helpen. Niet veel later krijg ik van twee kanten positief nieuws. Natuurlijk kan ik een keer meetrainen én er is iemand die mij kan helpen met een hardloopschema en een spreekwoordelijke schop onder mijn kont. Het is niemand minder dan oud-collega Suzan. Al sinds ik haar ken, ben ik onder de indruk van haar doorzettingsvermogen en motivatie. Ze is wekelijks in de sportschool te vinden en heeft een diepgewortelde passie voor voeding en sport. Top!
In een online call bespreek ik met Suzan mijn ambitie en wensen. Ze stelt voor om eerst een snelle 5 kilometer te doen. Gek genoeg ben ik teleurgesteld. Ik wil meer. Ik kan meer. Suzan vertelt waarom het belangrijk is om met één doel te beginnen. Niet gelijk te hard van stapel lopen. Ergens klinkt het ook wel logisch. Mijn lichaam is nou eenmaal niet gewend aan doelen. Laat staan structureel hardlopen. Ik krijg als huiswerk mee om een hardloopevenement over een maand of 3 te kiezen. Daar kan ik dan proberen een snelle tijd neer te zetten. Lang heb ik niet nodig. Ik kies voor een hardloopevenement in mijn geboortedorp, Hellevoetsluis, op vrijdagavond 18 augustus. Met als doel om een tijd van 5:20 min/km neer te zetten. Vanaf nu heb ik een weer een stip (of stipje) op de horizon. Want ik heb goede hoop dat dit slechts het begin is.